شما اینجا هستید
سخن سردبیر » منورالفکرهای دیروز روشنفکران امروز

در اوج اتفاقات سال ۸۸ با یکی از دانشجویان و زندانیان سیاسی در سال ۵۷ هم‌مسیر شدم. در طول مسیر ضمن ذکر خاطرات خود از روزهای بازداشتش در اواخر سال ۵۶، جمله‌ای از بازجوی ساواکی خود در روز آزادیش در اردیبهشت ۵۷ گفت. سخنی که امروز با تمام وجود لمس‌اش می‌کنم.

او گفت: زمانی که قصد خروج از درب اوین را داشتم او (ساواکی) دست بر روی شانه من گذاشت و گفت: شک ندارم سلطنت پهلوی تا آخر سال ۵۷ دوام نمی‌آورد. اما ناراحتی من از دوام نداشتن سلطنت و به خطر افتادن زندگیم نیست. ناراحتی من از فردای ایرانی‌ست که شما جوانان نقش تاثیرگزارانش را بازی خواهید کرد.
من در طول ۳ ماه بازداشتم هرگز نتوانستم امپرالیسم را تعریف کنم. پاسخ من در مواجهه با این پرسش که امپرالیسم را تعریف کن، امریکا بود و آن بازجو می‌گفت تعریفش کن. مصداق نمی‌خواهم.

او گفت: ناراحتی من برای فردای ایران به این دلیل است که روشنفکران، به جای نقش هادی، رهرو مردم می‌شوند و به نوعی خود از عوام‌ترین جامعه خواهند بود.

مسعود مویدی

پایگاه خبری, تحلیلی خط سوم | نگاهی نو برای فردایی بهتر